Dag 12: Redwood National and State Parks

Vanmorgen zijn we een stuk vroeger op, maar we doen het nog steeds rustig aan. We drinken koffie, internetten wat, eten en gaan dan eens aan de slag. Het weer schiet niet op, het is mistig en koud. Het is op dit moment 55 graden Fahrenheid, zo’n 10 graden Celcius. Brrr….
Vlak voordat we weg gaan, wordt mijn voet ingetaped, zodat ik geen last ga krijgen van de blaar die ik gisteren heb doorgeprikt.

Vandaag zouden we eigenlijk de Tall Trees Grove bezoeken. Ook hiervoor heb ik weken geleden een permit aangevraagd. Helaas werd die een week of 2 voor vertrek geannuleerd door de NPS, vanwege wegwerkzaamheden die tot en met 30 september a.s. zouden duren. Gisteravond kwam Monique erachter dat Tall Trees Grove alweer open was, maar een permit moet je minstens 24 uur van te voren aanvragen. Daar waren we te laat mee.

We stappen dus in de auto en bedenken daar wat we gaan doen. We willen in ieder geval naar Prairie Creek Redwoods State Park toe. Specifiek moeten we naar de Prairie Creek Visitor Center. Daar zijn wel een paar wandelingen die ons leuk lijken.
Onderweg rijden we, net als gister, het ene moment door dichte mist en het volgende moment in de zon. Op een gegeven moment rijden we met een lekker gangetje als er ineens een wapitihert de weg oversteekt. Aan de overkant kijkt ie nog even triomfantelijk achterom. Even verderop ligt een hele kudde in het grasveld voor een hotel.

Natuurlijk rijden we veel te ver door en moeten weer een eind terug rijden. Het gekke hier is, is dat er voor het ene visitor center wel een verwijzing langs de weg staat, maar voor de andere niet. Dus ook niet voor de Prairie Creek visitor center.
Uiteindelijk vinden we het wel en rijden naar de Big Tree via Karl Knapp and Cathedral Trees Loop. Dit is een makkelijke wandeling (ook wel eens fijn) van zo’n 4 kilometer, maar die gecombineerd kan worden met andere wandelingen. Hier zien we weer de waarschuwingen om alle waardevolle spullen mee te nemen. Dat valt wel op. Of het ligt aan de staat waar we zijn, of er is op veel plekken toch wel meer criminaliteit.
Hier schijnt de zon, maar door de enorme bomen en het dichte bladerdak is het flink koel onder de bomen. Een lekker temperatuurtje om een trail te lopen.

Wij hoeven alleen de rugzakken te pakken, want daar zit alles in wat voor ons waarde heeft. Paspoort en creditcards. Meervoud ja. We zijn graag op alles voorbereid.
Als eerste lopen we naar de Big Tree. Deze boom is ongeveer 1500 jaar oud, is zo’n 88 meter hoog, heeft een omvang van bijna 23 meter en een doorsnee van 7 meter. Aardig uitgedijd, dus. Hij heeft een prominent plekje in het bos.

We beginnen aan de rest van de trail. Ook hier is het een en al varens en 50 shades of green. Maar het is niet te vergelijken met Fern Canyon van gisteren. Gisteren hoorden we niets anders dan natuurgeluiden. Kabellende beekjes, vogeltjes, af en toe wat geritsel van iets wat we niet kunnen zien. Hier horen we verkeer, want we lopen vlak langs de weg. Dat wordt wel minder als de trail verder gaat.

Soms zien de bomen en omgeving er angstaanjagend uit, maar op andere momenten juist weer heel sprookjesachtig. Het is bizar om te zien.

Uiteindelijk komen we bij het visitor center uit. We maken hier een pitstop en gaan een kijkje binnen nemen. Dat stelt niet veel voor. We gaan dus snel weer naar buiten. Het is inmiddels lunchtijd (vinden wij) en besluiten bij een van de picknicktafels een broodje te eten.
Dan lopen we weer verder, of beter gezegd, terug. Blijkbaar combineren we verschillende trails, want uiteindelijk lopen we iets meer dan 7 kilometer.

Terug bij de auto overleggen we wat te doen. Van de 3 trails hebben we er al 2 gecombineerd, zien we. En eigenlijk ben ik er wel klaar mee. Als Monique voorstelt om bij Moonstone Beach te gaan kijken, zeg ik volmondig ja.
We springen weer in de auto en rijden terug naar Westhaven. Helaas is het hier nog steeds sombertjes weer en als we uit de auto stappen, is het ook frisjes. Toch lopen we het strand op, maken wat foto’s, maar het is niet je-van-het. De koek is een beetje op.

Dus gaan we terug naar het huis. Hebben we nog wat tijd om te relaxen voordat we morgen weer de weg op gaan. Op dit moment is het in Westhaven 14 graden. Morgen gaan we weer richting beter weer.

We zijn het erover eens dat Redwood niet kan concurreren met Yosemite NP (dat park is out of this world!) of Kings Canyon and Sequoia NP. Die parken zijn van een ongekende schoonheid. Maar dit park heeft veel weg van het regenwoud in het Pacific Rim NP op Vancouver Island. Het is alleen niet zo vochtig, althans toen wij er waren. Maar de vegetatie zie je niet zo snel in een van de andere parken. Hoe dan ook, ben je in de buurt en heb je een dag over, ga dan vooral een kijkje nemen in een van de vele parken die tot Redwood behoren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.