De avond voor vertrek moet ik nog iets bekennen…

Posted on 5 september 2011 door Sandrah

Dankzij Loes (en bedankt, Loes! :-)) werd ik herinnerd aan een moment waar ik liever niet meer aan terug denk. Een blunder moment, zeg maar. Kennen jullie het verhaal van de verdwenen bril nog? Die bril waar we een dag voor teruggereden zijn, tot grote ergernis van Monique? Nou, die bril krijgt nog een staartje…

Even een korte terugblik. Vorig jaar september vertrokken we ‘s morgens vroeg voor een lange rit van Sedona naar Farmington. Het was de bedoeling dat we bij Farmington naar Bisti Badlands zouden gaan. Na een lange dag komen we ‘s avonds in het hotel aan, om vervolgens een hapje te gaan eten. Na terugkomst in het hotel, doe ik mijn lenzen uit en wil mijn bril pakken… Maar helaas de bril was niet te vinden. Alles afgezocht, maar de bril bleef spoorloos. Contact gezocht met het hotel in Sedona, helaas… niets. Om er toch zeker van te zijn, zijn we de volgende dag teruggereden naar Sedona, wat natuurlijk niets opleverde! De bril was spoorloos en bleef spoorloos. Terug in Nederland een nieuwe bril besteld en dankzij een verzekering en een aardige verkoper kostte die nieuwe bril mij niets, nada, noppes! Een geluk bij een ongeluk, dus.

Fast forward naar mei van dit jaar. We gingen gezellig naar Barcelona, ter ere van mijn vaders semi pensioen. We komen in het hotel, ik pak mijn toilettas en denk: “Goh, wat heb ik die bril op een rare plek opgeborgen…”. Vervolgens denk ik: “hmm.. ik had toch een andere koker?”. En ken je dat gevoel, dat gevoel dat heel ver in je gedachten iets begint te dagen? Zo’n gedachte die je eigenlijk niet wilt vertellen, aan niemand, omdat het gewoon te stom is? Nou, ik had dus zo’n moment. Die bril die vorig jaar spoorloos verdween, kwam nu tevoorschijn uit een zijvakje van mijn toilettas…

Dit bericht werd geplaatst in Reisverslag Van Noordwest naar Zuidwest 2011. Bookmark de permalink .

Een reactie op De avond voor vertrek moet ik nog iets bekennen…

  1. Sandrah zegt:

    Anneke de Lannée zegt:

    6 september 2011 om 1:03 AM (bewerken)

    Ik kan me je reactie goed voorstellen. Mij overkwam ook zoiets stoms. Marja raadde mij aan om mijn sieraden als ik op vakantie ging, in zakken van kledingstukken thuis achter te laten. Na thuiskomst alles er weer uitgehaald, maar ik miste 4 sieraden. Jarenlang heb ik regelmatig nog in zakken gezocht. Na 4 jaar zocht ik wat kleding uit om weg te gooien. Zeg tegen mijn zoon: gooi dit even in de vuilnisbak. Zie ik hem in de tuin plotseling bukken en komt terug met de briljantring van m’n schoonmoeder, de gouden ketting van mijn moeder en een gouden en zilveren broche. Hoe dom kan een mens zijn, om juist die ene zak in die bloes steeds over te slaan ! In ieder geval heb je ook eens iets retour van je reisverzekering !

    Wat goed dat Loes dat nog wist van die bril !

    Veel plezier en niks vergeten, Anneke

    Beantwoorden

    Monique zegt:

    7 september 2011 om 7:38 PM (bewerken)

    Gegild heb ik, gegild!

    Beantwoorden

    4handenop1buik zegt:

    12 september 2011 om 9:49 AM (bewerken)

    Hihihihihihi…..

    Beantwoorden

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.