Dag 02: Een dagje in Vancouver

Om 1 uur word ik wakker en kom met geen mogelijkheid meer in slaap! Ik lees wat en kijk op mijn telefoon totdat mijn ogen vanzelf dicht willen vallen. Maar zodra ik alles weg leg, ben ik weer klaar wakker. Teveel geluiden: een deur die dichtvalt, een politieauto die met loeiende sirenes voorbij rijdt en een trein die claxoneert als ie voorbij komt. Ik ben jaloers op Monique die in het bed naast mij ligt te ronken!

Uiteindelijk val ik toch weer in slaap en schrik wakker als Monique ineens opstaat. Die is klaar voor de dag, ik iets minder. Maar omdat we gisteren niet zoveel hebben gegeten, hebben we allebei honger. Daarbij hebben we geen mogelijkheden om een kop koffie te zetten. Dus doen we ons ding en gaan daarna snel op weg naar Angelina’s.

Angelina’s is een ontbijtrestaurant waar ze Dutch pannekoeken serveren. Daar worden we nieuwsgierig van en het restaurant ligt dichtbij het hotel.
Inderdaad zien we allerlei verschillende pannekoeken op het menu staan. Hartig, zoet, het kan niet op! Wij nemen het niet, maar kiezen voor een omelet met wat toast en vers fruit.
Aan een andere tafel zien we een stel die wel zitten te smullen en eerlijk is eerlijk, de pannekoek ziet er authentiek uit!

Als we klaar zijn, hebben we nog geen zin om terug naar de hotelkamer te gaan. Het is nog te vroeg om al op pad te gaan. Dus lopen we een stukje de boardwalk op. Het is interessant om te zien dat aan de overkant allerlei houtzagerijen liggen. In Canada, in ieder geval het westen, zie je veel boomstammen in het water liggen. Die worden daar geprepareerd.

Nadat we nog wat hebben rondgelopen, gaan we de auto ophalen. Tijd om wat boodschappen te gaan doen. De eerste stop is de Walmart. Traditiegetrouw hebben we een cooler nodig. Daarbij hebben we water en wat andere dingen nodig die ons door de dagen gaan helpen. We rijden ernaar toe en het is vreemd om te zien dat deze Walmart in een winkelcentrum is gevestigd. Dat zie je niet vaak.
Voor de verandering vinden we in no time alles wat we nodig hebben en rekenen af.

We besluiten om meteen door te rijden naar de MEC, de Mountain Equipment Store. Ook hier hebben we nog wat dingen nodig. Aangezien Monique mijn regenbroek heeft geconfisceerd, heb ik sowieso een nieuwe nodig. Daarbij hebben we nog wat Clif bars en GU gels nodig.
Ook hier zijn we al snel klaar. Tijd voor koffie! We lopen een koffiebar in en bestellen een coldbrew. Helaas hebben ze hier geen sippy cups, zoals bij Starbucks, en het rietje wil niet echt mee werken. Maar hij smaakt wel goed!

Terug bij de auto lopen we nog even de steeg bij de parkeerplaats in. Het ziet er niet uit, maar er zijn een aantal muurschilderingen aangebracht, die wel de moeite waard zijn.
We maken foto’s van een aantal en stappen daarna weer in de auto. Tijd om nog wat te gaan winkelen.

Winkelen doen we eigenlijk nooit zo vroeg in de vakantie. Meestal lopen we met onze ziel onder de arm, maar vandaag staat het op de planning. We lopen wat rond, kijken hier en daar, kopen wat bij The North Face winkel en besluiten daarna een broodje te gaan eten.
We delen een overheerlijke sandwich en als we die hebben opgepeuzeld, lopen we weer door.

Ik kijk nog verlekkerd naar een nieuwe tas van Tory Burch, maar besluit ‘m toch maar niet te kopen. Vandaag heb ik al genoeg uitgegeven.
Ineens roept Monique verschrikt op dat ze de tas met spullen heeft laten staan. Snel lopen we terug naar het tentje waar we hebben gezeten, ervan uitgaande dat die tas wel verdwenen zal zijn.
Tot onze verrassing staat ie er nog en zitten de spullen er ook nog in!

Dan is het langzamerhand wel tijd om terug te gaan. We stappen in de auto, kunnen de uitgang van de parkeerplaats niet vinden (weer eens wat anders, dan de auto kwijt zijn), vinden het uiteindelijk wel en gaan op de weg terug.

Natuurlijk zitten we inmiddels midden in de spits, het zal ook eens niet zo zijn, dus het duurt even voor we terug zijn. We gaan nog even naar de kamer en vragen ons dan af waar we gaan eten.
Terwijl Monique op zoek gaat naar een restaurant, begin ik aan het blog van gisteren.

Na een uurtje of zo trekken we er weer op uit. We lopen weer richting het restaurant waar we vanmorgen hebben gegeten en kijken wat bedenkelijk naar de foodcourt er naast. Hier moeten volgens Google een paar goede restaurantjes zijn, maar het ziet er niet uit!
We besluiten om toch een kijkje te gaan nemen en het ziet er inderdaad niet uit. Kale vloeren, kleine restaurantjes, wat tafeltjes met ongemakkelijke stoelen, maar wel hele goeie reviews!

We lopen wat rond en besluiten om het toch te wagen. En dat is maar goed ook! Want we eten toch wel heel erg lekker! Monique geniet van authentieke Tikka Massale en ik heb de Curry Masala. Yum y’all is hier zeker op zijn plaats.

Daarna nemen we nog een ijsje en peuzelen dat buiten op een bankje op. Zodra we het op hebben, lopen we terug naar het hotel. Monique gaat aan de bak met foto’s en ik met het blog.
Man oh man, dat gaat natuurlijk weer niet van een leien dakje! De verbinding is slecht, dus foto’s worden niet geïmporteerd, totdat ik tegen Monique zeg dat ze op het balkon(netje) moet gaan staan. Dat helpt!

Dan begint de jetlag goed toe te slaan. We ruimen nog wat op, doen ons ding en gaan lekker slapen (hopen we!).