Dag 10: Blackcomb en Whistler Mountain

De gondola naar Blackcomb Mountain gaat pas om 10 uur open, dus we kunnen rustig aan doen. Dat betekent dat ik ontbijt op bed krijg, bestaande uit een miniscuul yoghurtje en een kop koffie. Daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen.
Iets over half 9 lopen we naar buiten om naar The Fresh Market te gaan. We hebben iets substantielers nodig voor ontbijt en we moeten een broodje voor de lunch hebben.

Terug op de kamer begint het ritueel. Waterzakken worden gevuld, snacks en broodjes ingepakt en dan zijn we zover om naar de gondola te lopen.
Eigenlijk had ik bedacht om de Overlord, Lakeside and Decker Loop te lopen. Dat is een hike van iets meer dan 9 kilometer met een hoogteverschil van 550 meter. Maar door die stomme auto hebben we nog niet veel kunnen wandelen en zijn we nog niet ‘gewend’. Daarnaast lazen we gisteren de meest recente reviews en die lieten toch wel een iets minder makkelijk beeld zien. De trail is op verschillende plaatsen slecht aangegeven, er is een enorm hoogteverschil te overbruggen met veel keien en los gravel en er zit regen in de lucht. Hierdoor hebben we besloten om die trail niet te gaan lopen. Natuurlijk gaan we wel de berg op.
Het leuke is namelijk dat we met de gondola naar Blackcomb Mountain gaan en vandaar met de Peak2Peak gondola naar Whistler Mountain en weer terug.

Op navigatie lopen we richting de gondola. Ik steek de weg over en kijk achterom waar Monique is. Die blijkt nergens te bekennen. Even wacht ik af, maar dan stuur ik een bericht naar haar toe. Natuurlijk reageert ze daar niet op, dus ik bel haar.
Gelukkig neemt ze wel op. Ze had totaal niet door dat ik een zijstraat in sloeg en is doodleuk doorgelopen.

Na ongeveer 15 minuten lopen komen we aan bij de gondola. Het is zaterdag, dus we zijn niet de enigen die naar boven gaan. Wel zie je een groot verschil tussen de mensen. Je hebt degenen die op slippers en een tshirt naar boven gaan en je hebt degenen die met rugzak, lange broek en 3 lagen aan tshirts en jasjes aan naar boven gaan. In principe hoef je alleen maar naar de schoenen te kijken om te zien wie voor het wandelwerk gaan en wie voor het uitzicht.

Als we boven aan komen, zijn de ooh’s en aah’s niet van de lucht. Het is bewolkt, maar hier en daar zien we blauwe lucht. Maar het uitzicht! Dat is geweldig!
We lopen richting de rand als we worden afgeleid door een dier dat lekker in het zonnetje op het gras ligt. Het blijkt een grijze marmot te zijn. Hij of zij ziet er schattig uit. Even verderop zien we de rest van familie Marmot liggen.

We besluiten de Alpine Walk Trail te gaan lopen. Die is een kilometer of 2, maar een goed begin om te kijken hoe het gaat. Regelmatig maken we foto’s want het uitzicht is adembenemend! De wandeling gaat wel lekker, dus als we bij de splitsing naar Overlord aan komen, besluiten we om nog een stuk door te lopen. Hier zien we ook de hangbrug die boven Whistler Mountain is aangebracht. Hier kun je van de ene naar de andere kant lopen.

We horen om de haverklap een fluittoon en vragen ons af wie er in vredesnaam op een fluit staat te blazen. Later komen we erachter dat dit de marmotten zijn!

Na ongeveer een kilometer op de Overlord trail zien we dat we serieus gaan dalen. En we weten dat wat naar beneden gaat, moet ook weer omhoog. We besluiten dus om te draaien en terug te gaan.
Er zitten een aantal steile stukken tussen, dus we doen voorzichtig. De trail is zanderig en kiezelig, dus dat maakt opletten noodzakelijk. Monique zag een andere dame al onderuit gaan. Dat willen we voorkomen.

Overal op de trail zien we vacht van beren. Althans, Monique ziet ze, het is mij niet opgevallen. Wel ben ik op mijn hoede en let op alle kanten goed op of er geen beren lopen.

Als we terug zijn bij het beginpunt, eten we eerst een broodje en drinken nog flink wat water. Dan nemen we de Peak2Peak gondola en gaan naar Whistler Mountain.
Daar lopen we de Harmony Lake Trail. Daar zouden we een uur over moeten doen. Na ongeveer een half uur zien we Harmony Lake liggen. Daarboven zien we de trail en die stijgt naar flinke hoogte. Ik vraag Monique of ze door wil lopen, maar ze vindt dat ze wel genoeg gelopen heeft. Zodra we het meer op de foto hebben gezet, draaien we om en lopen terug.

Inmiddels begint de lucht goed dicht te trekken en de wind voelt koud aan. We vinden dat we wel genoeg hebben gezien en gaan terug naar Whistler Village. We pakken de Peak2Peak gondola weer en kijken ondertussen goed naar beneden of we beren zien.
Even later roept een dame aan de andere kant dat er 2 beren lopen. We kijken achter ons en zien 2 zwarte beren. Even later beginnen ze te stoeien met elkaar. Helaas gaan wij verder en zien we ze even later niet meer.
Voor ons zet het de teller op 11 beren! Dat zijn er al meer dan toentertijd in Alaska!

Vanuit de Peak2Peak pakken we de Blackcomb Gondola weer terug naar beneden. Daar voelt het een stuk aangenamer, maar ook hier is de zon verdwenen. Dat vinden we niet zo erg, want we moeten hoognodig wassen.
We halen de spullen op en gaan dan op weg naar de laundromat. Althans, dat denken we. Want als we daar aankomen, blijkt het een commercieel bedrijf te zijn. Ook de volgende blijkt commercieel. Dan wassen we maar niet vandaag.

Terug in Whistler rijden we de parkeergarage van het hotel weer in. Het staat er flink vol en er is nauwelijk voldoende ruimte om dat bakbeest van ons kwijt te kunnen. Het lukt me om ‘m perfect tussen twee andere auto’s in te zetten, maar dan kan ik zelf de auto niet meer uit.
Uiteindelijk parkeer ik ‘m in een publieke garage. Ook goed. Iets duurder, maar minder kans op schades.

We relaxen nog wat op de kamer en rond 19 uur gaan we naar een restaurant op de hoek. Dat is wel fijn van in het centrum zitten. We kunnen overal lopend naar toe.