Vanmorgen doen we echt rustig aan. We hebben afgesproken om geen haast te hebben vanmorgen, want vandaag hoeven we in principe niets, maar als ik om 8 uur op sta, zie ik dat Monique ook al op is.
We lopen wat achter met foto’s en blogs dus dat is onze eerste prio, na een kop koffie natuurlijk.
Pas rond 12 uur lopen we de deur van het appartement uit. We zitten echt op een toplocatie, midden in het centrum. Het heeft wel wat zo’n appartementencomplex.
Als eerste gaan we naar het CF Chinook Centre, het grootste winkelcentrum in Calgary. Zoals altijd staan de laatste dagen in het teken van R&R, winkelen, lekker eten en wat er op ons pad komt.
De eerste stop is een tankstaton. We rijden zwaar op de reserve en ik tank voor 50 dollar, omdat ik de auto met lege tank kan inleveren. Voor het gemak hebben we daarvoor gekozen bij het afhalen. Met die 50 dollar gaan we het zeker redden de komende dagen.
In het winkelcentrum parkeren we in de ondergrondse garage, noteren waar we staan (die ene keer dat we de auto niet meer konden vinden, staat nog steeds vers in het geheugen!) en dan gaan we naar boven.
Als eerste gaan we op zoek naar iets te eten. We hebben allebei wel wat hapsnap gegeten, maar dat is alweer een tijdje geleden.
We besluiten een pita broodje te nemen van Opa!. Een griekse keten. Voor de groente nemen we er een kleine salade bij. Het moet worden gezegd: het smaakt goed!
Dan gaan we wat winkels bekijken. Hier en daar kopen we wat, maar het is voornamelijk sportkleding.
Het is een mega winkelcentrum met verschillende gangen, waarvan sommigen ook nog rond lopen. Het is dus goed opletten als je terug wil naar een winkel, waar je heen moet.
Ik zie een sieradenwinkeltje a la Claire’s waar ze ook piercings zetten. Een paar weken geleden ben ik een oorbel verloren en ik merkte al snel dat dat gaatje weer half dichtgegroeid is. Ter plekke besluit ik om hier het gaatje opnieuw te laten schieten.
Dat is geen probleem, maar eerst moet ik 86 formulieren invullen, om te zorgen dat ik geen rechtszaak kan aanspannen, maar dat het mijn eigen vrije wil is.
Als ik al mijn rechten heb weggeven, gaat de dame alles klaar zetten. Ondertussen hebben we een leuk gesprek over de verschillen, of juist de overeenkomsten, tussen Nederland en Canada. Het blijft opvallend dat zoveel landen met dezelfde problemen te kampen hebben.
Uiteindelijk vraagt ze of ik er klaar voor ben. Ik wel, Monique doet nog een extra stap opzij. Voordat ik het weet, zit de oorbel erin. Het is zoals ik me herinner. Je voelt een ‘pok’ en dat is het.
Mijn oor wordt nog een keer behandeld met een vloeibaar goedje en dan kunnen we weer vertrekken. Dit scheelt weer een tripje naar een zaak in Utrecht.
Inmiddels is het bij vieren en we besluiten om terug te gaan naar het appartement. Vanavond spelen de Calgary Flames de laatste oefenwedstrijd voordat het seizoen van start gaat. De Winnipeg Jets zijn de tegenstanders. Ook wij hebben kaarten voor de ijshockey wedstrijd.
Het grote voordeel is, is dat we het stadion vanuit het appartement zien liggen en het is slechts 600 meter lopen. Omdat we niet weten hoeveel mensen er naar de wedstrijd komen, willen we voor de drukte terug zijn.
Dat blijkt uiteindelijk voor niets te zijn geweest. Vanaf de 10e verdieping zien we niet dat het overdreven druk wordt. Rond het stadion zien we wel mensen lopen, maar de parkeerplaatsen rondom het appartementen complex blijft vooralsnog grotendeels leeg.
Rond 18 uur gaan we op pad naar de Scotiabank Saddledome. In het stadion kunnen ruim 19.000 bezoekers terecht. Het stadion is ook gebruikt bij de Olympische Spelen in 1988. In dit stadion is ook de jaarlijkse Stampede. Het evenement van Calgary.
We lopen naar het stadion, moeten even zoeken, vragen de weg naar onze plaatsen. Uiteindelijk zien we een klein bordje naar boven. Voordat we daar naar toe gaan, gaan we wat te eten en te drinken halen. En dat is maar goed ook!
Dan lopen we de trap op. We vragen nog een keer waar onze plaatsen zijn en de dame wijst vooral naar boven.
Na een paar rijen denkt Monique dat we er al zijn, maar ik heb beter geluisterd. We lopen naar boven en naar boven en nog meer naar boven. Eindelijk komen we weer bij een ring en lopen door naar onze plaatsen. Dan gaan we opnieuw naar boven en naar boven tot we zo ongeveer in de nok zitten!
We ploffen neer en puffen uit van al die trappen. Het stadion is nog grotendeels leeg, dus dat verklaart ook wel de rust bij de parkeerplaatsen.
Zoals ook bij wedstrijden in Amerika gebeurt er van alles in het stadion. Er wordt keiharde muziek gespeeld en er wordt van alles omgeroepen.
Langzaamaan zien we het stadion voller worden. Om kwart voor 7 komen de teams het ijs op om op te warmen. IJshockey wordt gespeeld met 6 spelers in het veld, inclusief de goalie. Er mag onbeperkt gewisseld worden. Een wedstrijd bestaat uit 3 keer 20 minuten zuivere speeltijd.
Ondanks dat we zo ongeveer op het dak zitten, hebben we heel goed zicht op het ijs. Om 19 uur wordt er omgeroepen dat de wedstrijd gespeeld wordt op de grond van de inheemse bevolking. Daarna komt het verzoek om te gaan staan en dan wordt door iemand het volkslied gezongen.
Dan begint de wedstrijd. Vanaf onze plekken is goed te volgen waar de puck is. Het is ongelooflijk hoe snel er gespeeld wordt. Ook hier ligt het spel om de haverklap stil. Maar lanterfanten doen ze niet. Ook al wordt het spel even stilgelegd, voordat je het weet, spelen ze verder.
Regelmatig wordt er een speler tegen de boarding aangegooid, maar hier geen huilie huilie bij de scheidsrechters. Het is onderdeel van het spel.
Zo nu en dan wordt er iemand de baan afgestuurd vanwege faul spel. Die krijgt dan 1 of 2 minuten straftijd en moet aan de overkant van zijn teamgenoten gaan zitten. Voor hem mag natuurlijk geen andere het veld in.
Op een gegeven moment is de goalie van de Flames verdwenen, maar het spel gaat gewoon door. We hebben allebei niet gezien dat hij van het veld verdween, maar als het spel even stilligt, dan komt hij weer terug.
Tijdens de 2e 20 minuten wordt het leuker. De Flames staan op dat moment met 3-1 voor en de speelmomenten worden langer. Het is ongelooflijk hoe wendbaar de spelers zijn. Dan ineens valt een 2e doelpunt voor de Jets.
In de 3e 20 minuten lijken de Flames het lastig te hebben. De Jets hebben duidelijk de smaak te pakken en weten veelvuldig de wedstrijd in handen te houden. Er vallen dan ook nog 2 doelpunten voor hen, wat de stand gelijk maakt.
Daarmee is het niet afgelopen. Want er moet een winnaar uit de bus komen. Dus er volgt 5 minuten extra speeltijd met 5 spelers, inclusief goalie. In dit deel van de wedstrijd geldt dat de eerste goal meteen de winnaar bepaald. Sudden Death, dus.
Ook met deze extra minuten blijft het gelijk. En dan gaan het spel over naar strafschoppen. De eerste 2 spelers van beide kanten, missen. De volgenden zijn raak. Dan missen er weer een paar, en er schieten er een paar raak.
Uiteindelijk mist een speler van de Flames en schieten de Jets wel raak. Dan is ook meteen de wedstrijd voorbij.
Er worden nog wat mededelingen gedaan, maar het stadion begint al leeg te lopen. Ook wij gaan meteen weg. Voordat we het weten, lopen we het stadion uit.
We gaan terug naar het appartement en zien dan dat de parkeerplaatsen rondom ‘ons’ gebouw helemaal vol staan.
Als we weer binnen zijn, staan we ons te verbazen over de enorme chaos beneden. Alles staat muurvast en mensen gunnen elkaar geen ruimte.
Als wij uiteindelijk gaan slapen, staan er nog steeds mensen in de file te wachten.
Roadtrip blogging 