We staan op met zwaar bewolkt weer. Op onze laatste dag in Calgary hebben we een regenverwachting van 96%! Dat betekent dat we een binnen activiteit gaan doen in plaats van lekker naar buiten.
Rond 10 uur gaan we naar buiten en lopen naar de hoek van ons complex. Daar zit ZCrew, een superklein ontbijt annex lunchtentje. Wij gaan daar natuurlijk ontbijten. We hebben geen reservering, maar gelukkig komen er net 2 plekken aan de bar voor het raam vrij. Die zijn voor ons.
We bestellen allebei een smoothie, een gezonde voor mij en een iets minder gezonde voor Monique. Daarbij neem ik een fritatta en Monique ziet de French toast wel zitten.
Het eten is lekker en een klein uurtje later lopen we terug om de auto op te halen. We hebben besloten om nog maar wat te gaan winkelen.
Als eerste willen we naar het Mountain Equipment Center, oftewel de MEC. Dat zit vlak bij ons complex, maar als we daar aan komen rijden, blijkt er een evenement op de parkeerplaats te zijn. Een ‘spullen ruil’ gebeuren. Hierdoor staat de parkeerplaats helemaal vol.
Omdat we ook de koelbox nog kwijt moeten, rijden we naar een Goodwill inleverpunt. Helaas nemen ze daar geen koelboxen (meer) aan. We moeten dus even bedenken wat we er mee gaan doen.
Dan rijden we eerst naar een ander overdekt winkelcentrum, waar het ongelooflijk druk is. Het is dan ook zaterdag en duidelijk is dat ook in Canada een winkeldag.
We kijken wat rond, lopen verschillende winkels in en uit, maar vinden niets van onze gading. Bij een boekenwinkel kijken we of het fotoboek er ligt dat Monique graag wil hebben. Maar helaas, ook dat boek vinden we niet.
Na een paar uur, want zo groot is het winkelcentrum wel, lopen we zonder iets gekocht te hebben terug naar de auto. We willen nog een stop maken en dat is bij de MEC. Onderweg daar naar toe halen we een dubbele espresso bij de Starbucks. Ze letten duidelijk op als Monique haar naam door geeft.
Zo’n 20 minuten later rijden we de parkeerplaats op bij de MEC. Daar zijn inmiddels weer genoeg plekken vrij. De ruildag is duidelijk voorbij, maar er staan nog een aantal dingen buiten. Reden voor Monique om ook de koelbox daarbij neer te zetten. Dat voelt toch weer beter dan weggooien.
Ook bij de MEC vinden we niets van onze gading. Hier blijkt ook dat de koek voor vandaag op is. We zijn het zat en willen nog even relaxen.
Dus rijden we al snel door naar ons appartement. We rijden de garage weer in en gaan voor de allerlaatste keer door het enorm smalle hek, dat iedere keer de parkeersensoren triggert. Ook nu gaat het natuurlijk weer goed.
Als we weer boven zijn, drinken we natuurlijk eerst een bakkie koffie. We relaxen wat en bedenken dat we er toch beter op uit hadden kunnen trekken. We hebben welgeteld een regenbui gezien.
Na een tijdje gaan we beginnen om orde in de chaos te krijgen. Bij mij lukt dat redelijk. Monique heeft duidelijk meer tijd nodig.
Hierdoor is het al snel 18 uur. Tijd om te gaan eten. We hebben vanmorgen een paar plekken aan de bar van een Italiaans restaurant gereserveerd. Dit restaurant ligt letterlijk aan de overkant van ons complex. Dat is maar goed ook, want de regen komt inmiddels wel gestaag naar beneden.
In het restaurant gaan we zitten en bestellen wat te drinken. We kletsen wat en bestellen ondertussen ook wat te eten. We nemen een voorgerecht om te delen en bestellen allebei de lasagne. Het smaakt erg goed.
Als we ook nog een nagerecht bestellen, schenkt de barman een klein glaasje dessertwijn voor ons in. Van het huis. De wijn doet de tiramisu die Monique heeft beter smaken. Daar blijft het niet bij. Daarna schenkt hij voor ons en zichzelf nog een ander drankje in om te proosten! Heel lekker, maar we hopen dat het hier bij blijft!
We staan op het punt om de rekening te vragen, als Monique erachter komt dat ze de creditcard niet heeft meegenomen. Omdat wij een heel goede verdeling hebben tijdens reizen, ik rij en Monique betaalt en zet koffie, heb ik ook niets bij me.
Gelukkig is het complex aan de overkant, dus Monique loopt even snel terug. Ondertussen kom ik erachter dat mijn Visa creditcard gekoppeld staat aan Garmin Pay. Ik app Monique, maar zij is al bijna boven.
Als ze weer terug is, betalen we snel de rekening en lopen dan weer terug. We ploffen op de bank om uit te buiken en besluiten dan om morgenochtend de rest van de zooi op te ruimen. We hoeven dit appartement pas om 11 uur te verlaten, dus we hebben tijd genoeg.
Roadtrip blogging 