Dag 04: Op weg naar Mammoth Lakes

De wekker gaat vandaag iets later, namelijk om 5 uur. We willen heel graag de zonsopgang zien bij Zabriskie Point. Gisteren liepen we daar natuurlijk beneden in de canyon en ondanks dat het licht daar ook mooi was, willen we toch nog even de zonsopgang mee pakken.

Zo’n 30 minuten later lopen we met een beker koffie de deur uit. Althans, we worden zowat naar buiten gezogen! De wind is sinds gisteravond nog wat toegenomen. We lopen naar de auto en kunnen de deuren amper open krijgen en als we ze open hebben, willen ze bijna niet meer dicht!

We rijden naar Zabriskie Point en lopen naar het uitzichtpunt. Daar heb je een mooi uitzicht over Golden Canyon en verder en aan de andere kant zie je de zon letterlijk boven de bergen uitkomen.
Maar zover is het nog niet. Als we boven bij het uitzichtpunt komen, begint het net licht te worden. Er hangt ook wat bewolking wat het waarschijnlijk nog mooier zal maken.

Langzaamaan zien we het lichter worden en begint de lucht oranje/rood te kleuren. Het is werkelijk schitterend! Het lijken wel lavastromen door de lucht. Het is alleen zo jammer dat die enorme harde wind waait, want die maakt het lastig om de telefoon of camera stil te houden.

Maar zelfs dat mag de pret niet drukken. Want het zijn echt weer ooh en aah momenten. Zo enorm de moeite waard om zo vroeg voor je nest uit te komen!
Na een tijdje beginnen de rotsen aan de andere kant ook het zonlicht te vangen en worden ook steeds roder van kleur. Daarna begint ook Golden Canyon een gouden gloed te krijgen. Soms lijkt het wel fluweel! We kunnen er geen genoeg van krijgen!

Toch moeten we er een keer aan geloven en rond 7.30 uur lopen we terug naar de auto. We zijn allebei helemaal lyrisch over wat we hebben gezien.
Bij de cottage pakken we de laatste spullen in en zorgen dat we alles in een keer mee kunnen nemen naar de auto. Dat scheelt weer een wandeling, want we mogen de auto niet bij de cottage parkeren. Sterker nog, het straatje er naar toe is strikt verboden voor gemotoriseerd verkeer en er staat een forse boete op.

We gooien alle spullen weer in de auto en gaan op weg. We verbazen ons over het water langs de weg, want het heeft niet geregend. Maar we vergeten het al snel weer. Tenslotte hebben we een stralend blauwe lucht en een temperatuur van zo’n 27 graden. De wind heeft er wel voor gezorgd dat het een stuk aangenamer is in het park.

Op sommige plekken zien we het zand over de weg waaien. Ook zien we enorme stofwolken over het land gaan. Als we een aardig stukje op weg zijn, rijden we letterlijk tegen een muur van zand op! Het lijkt wel een zandstorm en doet denken aan Palm Springs vorig jaar.
Monique maakt een foto vanuit de auto, want uitstappen is geen optie.

Eindelijk komen we aan het einde van het park. We wilden nog een pitstop maken bij het Father Crowley Vista Point, want dat is ook weer zo’n spectaculair punt, maar het waait te hard en het zand slaat ons om de oren. Dus rijden we snel weer door.

Als we bij Manzanar National Historic Site zijn, besluiten we om daar een pitstop te maken en kop koffie te drinken. We bezoeken Manzanar niet, want daar zijn we een aantal jaar geleden al geweest. Overigens is het zeer indrukwekkend, dus een bezoek is het zeker waard.

Dan rijden we weer verder om bij Bishop af te slaan en een stukje richting de bergen te rijden. We komen op een punt wat ons erg doet denken aan Maroon Bells in Colorado. Het is de stop waard.

Hierna gaan we in een stuk door naar Mammoth Lakes. Helaas zien we ook het weer veranderen. Van zeer zonnig en strakblauwe luchten, zien we nu veel bewolking en af en toe wat regen. Ook zakt de temperatuur naar zo’n 11 graden! Dat is nogal een verschil met gisteren.

Als we bij het hotel aankomen, gaat Monique kijken of we al kunnen inchecken. De kamer is klaar, dus dat is geen probleem. We krijgen ook meteen te horen dat we zo snel mogelijk de auto leeg moeten halen. Volledig! Alleen het water mag blijven staan. We zitten hier in berengebied en de beren zijn alert op alles wat een luchtje heeft.

Zodra alles binnen is, gaan we er weer op uit. We hadden namelijk wel verwacht dat de temperatuur de komende dagen lager zou zijn, maar zo laag met vorst? Dat hadden we niet verwacht. Dus zijn we op zoek naar een trui met lange mouwen, maar helaas vinden we die niet. Oh well, we zullen het wel overleven.

Het is nog wat vroeg, dus we besluiten om weer eens een kijkje te gaan nemen bij Mono Lake. Daar zijn we al jaren niet geweest. Net als we lekker op weg zijn, worden we ingehaald door een sneeuwschuiver. Dat belooft niet veel goeds.
Niet veel later begint het flink te regen. Dit heeft geen zin, dus we besluiten om te draaien. Ik draai de weg af om te draaien en dan zien we het pas goed. Dit is geen regen meer, dit is natte sneeuw! Het is 16 september! Hoe dan?!

We draaien om en een paar mijl verder is het weer helemaal droog en heeft het helemaal niet geregend. We nemen de scenic route, die niet veel voorstelt, terug naar Mammoth Lakes en besluiten om meteen maar naar de lokale tacquetaria te gaan. Een kwartiertje later lopen we de tent uit met een lekker maaltje onder arm. Dat hebben we wel verdiend vandaag.