Dag 06: Yosemite National Park

Rond 7 uur staan we op en kijk ik eerst naar buiten. Het ziet er beter uit dan verwacht, want er schijnt een waterig zonnetje in plaats van de regen die werd voorspeld. Wel is het k-k-koud met slechts 4 graden.

We checken of we alles wat straks uit de auto moet bij elkaar ligt of zit. Het is noodzaak om alles met een luchtje apart te houden. Vandaag gaan we naar Yosemite NP en vanwege de vele beren die actief zijn mag je niets in je auto laten liggen wat een geurtje heeft als je gaat wandelen of als je in het park overnacht. Wij doen beiden en dat laatste met een wat dubbel gevoel.

Omdat we nog al wat aan voedsel bij ons hebben, maken we voor het gemak al wat broodjes klaar, zodat we die etenswaren niet meer apart mee hoeven te nemen.

Als alles in tassen of koffers zit, brengen we de meuk naar de auto. Monique gaat dan uitchecken, terwijl ik de laatste spullen een plek geef. Ineens hoor ik een keiharde klap! Ik kijk achterom en zie een auto staan die half is uitgereden. Het blijkt dat die een paal heeft geraakt. De paal gaf niet mee, de auto wel. Op het moment dat ik weg rij, staat de auto nog steeds op dezelfde plek en is er niemand uitgestapt.

Dan rij ik richting de lobby en wacht op Monique. We maken nog een pitstop aan de overkant bij de bakker en gaan dan op weg naar Yosemite National Park en de overnachting daar waar we al weken naar uitkijken!

Als we bij June Lake komen, besluiten we om eerst de June Loop te gaan rijden. Het is een geweldige mooie omgeving hier en het een is nog mooier dan het ander.

Dan gaan we verder richting Yosemite. Ik rij nog even door naar Lee Vining om de auto vol te gooien (slik) en dan draaien we de Tioga Pass op.

Opnieuw valt het ons op dat het zo rustig is. De laatste keer dat we hier waren, reden we letterlijk in file het park in. Tot grote frustratie was het onmogelijk om ook maar ergens te parkeren. Daar hebben we nu geen last van.

Langs de Tioga Pass willen we de Dana & Lyell trail lopen. Dat is een relatief makkelijke trail van ongeveer 4.5 kilometer en met slechts een hoogteverschil van 59 meter. We parkeren de auto bij Dog Lake en zetten alles wat in de bearlocker moet erin, inclusief de cooler. Het is me een gehannes, hoor. De bearlockers worden met iedereen gedeeld en kunnen dus niet op slot.

Dan pakken we de rugzakken en gaan op pad. Het is een leuke trail die tussen de bomen loopt. We komen bij een kleine waterval, maken wat foto’s en lopen weer door. Als we ongeveer 2 kilometer gelopen hebben, zegt een andere wandelaar dat het gaat regenen.

Nog geen 5 minuten later begint het inderdaad te regenen. Dat is balen, want we hebben de regenjassen niet meegenomen. Ook horen we in de verte het onweer rommelen wat werd voorspeld. Regen is tot daar aan toe, maar buiten lopen met onweer is niet mijn favoriete bezigheid.
We gaan dan ook weer terug naar de auto.

Bij de parkeerplaats aangekomen, halen we de spullen weer uit de bearlocker. Verrassend genoeg staat alles er nog. We zetten het in de auto en gaan een leuk plekje uitzoeken om te lunchen. Het is inmiddels weer droog en als we een stuk verderop zijn, is het weer ook weer opgeklaard. Wel een beetje jammer.

Bij Tenaya Lake zetten we de auto stil en eten we een broodje. Dan zegt Monique dat ik de wandeling rondom dit meer ook heb opgeschreven. Monique is vooral enthousiast vanwege het hoogteverschil. Dat is namelijk 0 meter!
We parkeren de auto op de parkeerplaats, hevelen alles weer over naar de bearlocker en gaan dan op weg. Bij deze wandeling kunnen we maar een deel doen, omdat je een groot deel in water moet lopen. Dat vinden we met deze temperaturen niet zo’n goed idee.

De trail loopt eerst nog door het groen, maar al snel komen we bij het meer uit. Het jammere is dat het deel dat we kunnen/willen lopen langs de Tioga Pass loopt. Het meer is absoluut mooi te noemen, maar het feit dat we langs de weg lopen, vinden we wat minder.

Na zo’n 2 kilometer draai ik weer om. Ik ben Monique ergens kwijt geraakt. Die heeft het wat zwaar met de hoogte waar we op lopen, zo’n 2500 meter. Daar kunnen we niet zo goed tegen.

Als ik terug kom bij de auto, hevel ik alles weer van de bearlocker over naar de auto. Ik ben er nu wel klaar mee en Monique duidelijk ook.
We besluiten om nu door te rijden naar Curry Village, waar we een overnachting hebben.

Onderweg maken we nog wat pitstops op mooie punten, maar we rijden gestaag door. Totdat we bij werkzaamheden komen. Er worden wat bomen neergehaald. We staan een tijdje te wachten en als we door mogen rijden, ziet Monique dat er een enorme boom is omgezaagd. Hij heeft wel een diameter van zo’n 2 meter!

Eindelijk komen we in de buurt van Curry Village en we kunnen gerust zeggen dat het hier wel druk is. Maar niet zo dat we geen parkeerplaats meer kunnen vinden.
Monique gaat inchecken, maar komt al snel weer terug. Uit voorzorg heeft ze alvast wat extra dekens gevraagd. Want vandaag is het zover.

In verband met de wandeling van morgen hebben we dus een overnachting in Curry Village geboekt. We zitten hier in een tent en hebben geen faciliteiten. Ook geen verwarming. En dat met een te verwachten temperatuur van zo’n 4 graden! Je kunt wel zeggen dat we er heel erg naar uit kijken, NOT!

We gaan eerst maar eens een kijkje nemen, zodat we weten hoeveel ruimte we hebben. Nou, dat is niet veel. Er staan 2 eenpersoonsbedden, een opbergding voor wat spulletjes en een stoel. Dat is het! Oja, en we hebben buiten een bearlocker. Nadat we wat ongerust hebben gekeken naar de waarschuwingen voor muizen, gaan we de spullen halen. Alles met een luchtje gaat weer in de bearlocker en de rest gaat naar binnen. Dat wordt passen en meten.

Als we zover zijn, gaan we op zoek naar iets te eten. Dat wordt al net zo’n groot feest. Oh, het is niet smerig, hoor. Maar het kan vele malen beter.

Na het eten gaan we terug naar de tent. We halen wat we nodig hebben uit de koffers en brengen dan die logge dingen terug naar de auto. Dan hoeven we daar niet meer mee te slepen en we breken ons nek er niet over in het donker.

Bij de auto zie ik dat het rechterportier van de auto naast mij openstaat, maar er is niemand te zien. Die deur gooi ik dan maar dicht. Daarna lopen we terug naar de tent. Vanwege de muzien mogen we in de tent niets eten en drinken, behalve water. We drinken voor de tent nog wat, eten een halve zak Dorito’s leeg en gaan dan ons dan maar opmaken voor de nacht.