Dag 11: Brandywine Falls en en route naar Chilliwack

We worden wakker met regen en besluiten meteen om hier maar te ontbijten. Met hier bedoel ik niet in het hotel, maar in Whistler. Er is vast een ontbijttent in de buurt.
Die zijn er ook volop. Maar het is zondag en dan gaat iedereen ontbijten, zo lijkt het.

Uiteindelijk gaan we naar het restaurant naast de hotelingang. Daar hebben ze geen plek, want ze verwachten een grote groep. Maar ze hebben nog wel 2 plekken vrij aan de keukenbar. Prima vinden wij. Hebben we meteen iets om naar te kijken.
Al snel komen ze om de drank bestelling op te nemen. We bestellen een cappucino en een dubbele espresso. Als we daarop wachten, bedenk ik me dat ik mijn paspoort en creditcards in de auto heb laten liggen. Die ga ik halen, zodra ik mijn espresso op heb.

Het duurt even tot we onze bestelling krijgen. Dat kunnen we goed volgen, tenslotte zitten we er met onze neus bovenop. Het is interessant om te zien hoe het er aan toe gaat in zo’n keuken.
Eindelijk komt de bestelling en kunnen we aanvallen. Zodra we alles op hebben, rekenen we af en stappen in de auto.
Vandaag staat de hike Cheakamus Lake Trail op het programma. Dit wilden we eigenlijk tijdens de rit naar Whistler doen, maar we hadden geen parkeerplek gereserveerd. Gisteren kon ik nog een plek reserveren, dus we gaan snel die kant op.

Als ik op een gegeven moment de melding krijg dat we moeten tanken, rij ik een paar kilometer terug. We hebben geen idee of we op relatief korte afstand nog een tankstation tegen komen. Op een gegeven moment zien we een afslag naar het park waar we de trail wilden lopen! Hoe dan?
We besluiten om na het tanken maar goed op de bordjes te letten.

Uiteindelijk lukt dat niet. Om de een of andere reden staat de afslag niet aangegeven als we naar het Zuiden rijden. Omdat het wel even duurt voor we kunnen draaien, laten we deze trail schieten. We hebben nog een paar andere opties. Een daarvan is de Brandywine Falls Trail en een andere mogelijkheid is Stanley Park in Vancouver.

We nemen de afslag naar de Brandywine Falls waar we nog een parkeerplek kunnen vinden. Het is maar 200 meter naar de waterval, maar we willen de loop lopen.
Dus de rugzakken gaan mee, de schoenen worden verwisseld en we gaan op pad.

We hebben zo’n 3 kilometer gelopen als de trail ineens op houdt. Alhoewel, de trail gaat wel door, maar de bewegwijzering verdwijnt. Mijn app was al gestopt met werken, maar dat gaf niet, omdat de trail werd aangegeven. We hebben geen zin om op de bonnefooi verder te gaan. Uit ervaring weten we dat de trails niet altijd daar uitkomen, waar je denkt dat ze gaan uitkomen.

Dus draaien we om. We lopen over wat keien, waar een flinke plas tussen ligt, als ik achter me iets hoor. Ik draai me om en zie nog net Monique vallen. Ze valt redelijk ongelukkig en blijft verdwaasd zitten. Een snelle check zegt dat het wel meevalt. Alleen haar knieën zijn goed kapot. Als ze opstaat, blijkt alles nog te werken.
Even verderop komt mijn Florence Nighingale moment om de hoek kijken. Ik bedenk me ineens dat ik een EHBO kit in mijn rugzak heb.

Die haal ik meteen tevoorschijn en ik ga op zoek naar de ontsmettende doekjes. Die zijn snel gevonden en terwijl Monique haar kiezen op elkaar zet, ze is bang dat het gaat branden, veeg ik haar knieën schoon. Dat gaat maar redelijk, maar een gaasje ertegenaan helpt voor nu.

Als we weer bij het beginpunt zijn, lopen we naar de waterval. Die is mooi hoog en mooi vol. Net als we staan te kijken, verschijnt er een regenboog.
We schieten onze foto’s en gaan dan terug naar de auto. Daar maakt Monique haar benen en knieën verder schoon.
Dan gaan we weer op weg. We spreken af dat dit wel weer genoeg drama was voor vandaag en dat we maar op weg gaan richting Chilliwack.

Dat blijkt een zeer goed idee te zijn. Het is best druk op de weg en regelmatig hebben we oponthoud. Als we voorbij Squamish zijn, zien we zwaailichten aan de andere kant van de weg. Er staan 3 brandweerauto’s en het hele verkeer richting het Noorden is stilgelegd. Er blijkt een auto volledig te zijn uitgebrand en alleen het karkas staat er nog.

Bij Vancouver wordt het drukker. Gelukkig hoeven we er niet dwars door heen, maar kunnen we langs de rand van de stad naar het Zuiden. Daar wordt het verkeer niet echt rustiger, maar we hebben gelukkig geen files.
We maken nog een pitstop bij de MEC, de outdoorwinkel van Canada en gaan dan richting Chilliwack.

Chilliwack is een klein plaatsje met wel een leuk centrum, genaamd District 1881. Hier zitten verschillende restaurants en hele dure winkels. Monique vindt uit dat het hele centrum er leuk uit ziet, maar we gaan veel te laat zijn om daar nog iets van te kunnen zien. Daarnaast is het zondag en we zijn er al achter dat veel winkels vroeg sluiten.
Omdat we nog steeds moeten wassen, gaat Monique dan maar op zoek naar een wasserette, maar helaas zijn die ook al gesloten tegen de tijd dat we aankomen.

Nadat we zijn ingecheckt rijden we naar District 1881. Het blijkt kleiner te zijn dan we dachten, maar dat maakt ons niet uit. We komen alleen om een hapje te eten.
We eten bij een tent waar ze heerlijke oesters hebben, dus die staan sowieso op het menu vanavond!