De bedoeling was om vroeg te vertrekken, maar op de een of andere manier lukt dat niet met het uitzicht wat we hebben. We genieten er dan ook nog maar even van met een kop koffie. Dan eten we nog wat, pakken de meuk weer in en gaan op pad. De temperatuur ligt rond het vriespunt, dus ik vrees dat ik de ramen van de auto weer moet schoonkrabben, maar dat hoeft gelukkig niet. Dat scheelt weer.

We rijden door Akureyri naar de andere kant van de stad. Het is wel handig om met een volle tank te gaan rijden, dus we gooien de auto nog maar een keer vol.
Vlak voor de tol tunnel slaan we af. We volgen liever de oude weg, dat is mooier. Daarnaast is het betalen van de tol een ding en prijzig en daar hebben we geen zin in. Zeker niet als er een mooier alternatief is.

En dat is er! We rijden langs het water en hebben de eerste kilometers zicht op prachtige witte bergen. Het lijkt alsof het weer gesneeuwd heeft vannacht. De eerste uren zal de temperatuur ook niet boven de 5 graden uitkomen.

Uiteindelijk komen we bij de Godafoss Waterval. We volgen de trail naar de waterval, maar moeten goed uitkijken. Op sommige plekken is het spiegelglad van de ijsvorming.
Dat maakt het uitzicht niet minder mooi! Want wat een geweld komt er van 2 kanten naar beneden! We maken wat foto’s en besluiten dan naar de andere kant te lopen. Daar staan we iets hoger.

We lopen terug en via de brug gaan we naar de andere kant. Grappig detail is, is dat er een draaihekje staat dat totaal geen nut heeft. Je kan er namelijk gewoon omheen lopen.

Het is een stukje omhoog, maar aan deze kant hebben we geen last van gladheid. Het uitzicht is ook hier fenomenaal! Echt geweldig! Het is niet zo’n hoge waterval, maar het stort in een hoefijzerige vorm naar beneden. Ook hier maken we natuurlijk de nodige foto’s.

Dan gaan we nog even kijken in het café, souvenir en outdoorzaak aan de weg. We zien al snel dat er vooral veel prullaria wordt verkocht. We zijn dus snel uitgekeken. We lopen terug naar de auto en besluiten meteen door te rijden naar de Dettifoss Waterval.

Die ligt op iets meer dan een uur rijden vanaf Godafoss. We gaan op weg en rijden via het meer Masvatn. Voor de rest is het een oersaaie route. De weg ligt middenin vulkanisch gebied en het enige wat de omgeving breekt, zijn de bergen in de verte.
Eindelijk komt de afslag in zicht. We rijden naar de parkeerplaats, zetten de auto neer, maken een pitstop (geen aanrader!) en beginnen aan de trail.

De trail is ongeveer 4 kilometer lang. Ook hier ligt de trail nog vol met ijzige stukken. De rest is modderig, maar goed te doen. Als eerste kijken we bij het verste uitzichtpunt, daar waar we het makkelijkst kunnen komen. Maar dat uitzicht valt zwaar tegen. We horen wel het enorme geraas van het water en we zien het water naar beneden storten, maar we kijken er vanaf een rare hoek op.
Ik zeg tegen Monique dat ik naar het andere viewpoint ga. Zij gaat nog op een ander punt foto’s maken.

Ik loop de andere richting op en als ik omhoog loop, zie ik Monique aankomen. Ik loop naar het viewpoint en maak een aantal foto’s. Het is ongelooflijk om te zien hoeveel water er ineens naar beneden stort! Ik sta een poosje te kijken en te wachten op Monique, maar zie haar niet.

Ik vermoed dat zij naar de Selfoss Waterval is gelopen. Die ligt een stukje verderop. Dus ik besluit dan maar om ook die richting uit te lopen. Op de kruising zie ik haar staan. Zij vertelt tegen mij dat de Selfoss de moeite waard is en ik vertel haar dat ze zeker naar dat andere punt moet lopen.

We gaan ieder een andere kant uit en zullen elkaar weer zien op de parkeerplaats. Ik loop verder naar Selfoss over de trail. Ik loop niet helemaal naar het einde, want op een gegeven moment heb ik een mooi overzicht van deze kleinere, maar niet minder indrukwekkende waterval.
Ook hier maak ik de nodige foto’s en ga dan terug op weg naar de auto.

Monique is er nog niet als ik aan kom, dus ik app haar dat ik er al ben. Daar reageert ze niet op, maar niet veel later zie ik haar aankomen. Mooi, tijd om te eten! Ik pak de brander en de andere spullen en begin met het opwarmen van wat water. Hoogst ongeduldig staan we te wachten tot het water kookt. We gooien het water bij de maaltijden die we hebben en gaan in de lekker warme auto zitten. Picknicken is er niet bij met deze temperaturen.

Het eten smaakt verrassend lekker met deze temperaturen. Als we het weer op hebben, kijk ik hoe ver we moeten rijden naar onze volgende overnachting. Dat is iets meer dan 2 uur. We besluiten dan maar meteen op pad te gaan, want de eigenaren willen graag weten hoe laat we ongeveer aan zullen komen.

We maken nog een stop bij een uitzichtpunt waar we een vrij uitzicht hebben op de bergen in de verte. Met name de sneeuwtekening op de bergen maken het een interessant object.

Dan zetten we koers richting Egilsstaðir. We rijden weer een lange tijd door het saaie vulkaanlandschap, maar dan begint het weer te veranderen. Zo rijden we tussen de besneeuwde bergen waar we ook wat ijs of smeltende sneeuw op de weg zien liggen, en zo rijden we tussen bergen waar de watervallen weer volop te zien zijn.

Eindelijk komt Egilsstaðir in zicht. Voordat we naar binnen rijden, zoekt Monique de supermarkt op Maps. We hebben weer eens wat te eten nodig. We maken een pitstop bij de Bónus, rennen naar binnen, pakken wat te eten en rekenen af. Dit was de snelste shopronde ooit!
Daarna zetten we koers naar de lodge waar we een huisje hebben voor de komende dagen. Dat is nog zo’n 25 minuten rijden en ligt buiten het stadje.

We rijden langs het meer Lagarfljót, waar ook de lodge aan ligt. Zodra we aankomen, worden we begroet door de eigenaresse, Isabel. Eindelijk een naam die we kunnen uitspreken.
Ze verwijst ons naar het kantoortje en komt even later aanlopen. Ze geeft ons een kaartje met bezienswaardigheden in de omgeving, maar waarschuwt ons ook meteen om voordat we gaan rijden de wegen te checken. Het winterse weer is duidelijk gearriveerd. Dat is ook de reden dat we iedere dag de staat van de wegen checken.

Dan neemt ze ons mee naar het huisje. Waren we eergisteren in Akureyri al onder de indruk, nu zijn we dat opnieuw! Want WOW! Wat ziet dit er goed uit. Het is klein, maar fijn en het heeft een fantastisch uitzicht over het meer. Hier gaan we ons wel weer vermaken de komende dagen.

Alle foto’s van vandaag vind je hier.