Om half 7 ben ik wel klaar om aan de dag te beginnen en ga naar beneden. Ook nu volgt Monique niet veel later.
Terwijl we koffie leuten, zien we het langzaamaan licht worden buiten. Het is zo’n idyllisch plekje en zo rustig. Je hoort letterlijk niets buiten.
Iets voor 9 uur is alles weer gepakt, opgeruimd en staat alles weer in de auto. We maken nog een praatje met Isabel, de eigenaresse en gaan dan op pad. Zij vertelt dat het gisteren de hele dag heeft geregend, terwijl wij 40 minuten verderop in de zon hebben gelopen!
De eerste stop is het tankstation om de auto maar weer eens vol te gooien. Dan maken we nog een pitstop bij de supermarkt voor wat te happen vanmiddag. Dan kunnen we op weg.
Het doel van vandaag is Höfn, oftewel Hup, want daar overnachten we. Maar we willen een stop maken bij Vestrahorn Mountain. Hiervoor is het belangrijk om goed licht te hebben en niet te laat aan te komen. We zetten de vaart er dan ook in.
Na een tijdje komen we bij een meer. Hier stoppen is een must. Want wat is dit een bloedmooi uitzicht! We kijken op een spiegeling in het water, waardoor het lijkt alsof we zo een afgrond in kijken. Fantastisch! We maken natuurlijk de nodige foto’s, maar stoppen ook verderop bij het officiële viewpoint.
Nadat we genoeg foto’s hebben gemaakt, rijden we door. Niet veel later rijden we een gravelroad op die ons weer terug gaat leiden naar de Ring Road. De gravelweg is 19 kilometer lang en we gaan dalen met een graad van 18%.
Regelmatig zien we weer mooie stukken, maar we kunnen niet overal stoppen. Dat is hier not done! Als we bijna aan het einde zijn, stoppen we nog een keer om een foto te maken van een waterval en de omliggende bergen. De kleuren zijn zo diep hier.
Niet veel later rijden we de Ring Road weer op. Vanaf nu gaan we met een gangetje van zo’n 90 kilometer per uur. Vestrahorn Mountain komt dan ook rap dichterbij.
Maar voordat we daar aankomen, zien we in de verte eerst de Brunnhorn, oftewel Batman Mountain, maar het zicht is zeer slecht. Het is niet eens mist te noemen, maar het lijkt wel extreem heiïg. We rijden dan ook maar door.
Vlak daarna komen we bij de afslag naar Stokksnes. Vestrahorn Mountain en het nabijgelegen Viking Village liggen op privé land en we moeten hier betalen. We rijden naar het café waar we een ticket kopen. Met het ticket kunnen we de slagboom openen. Het is echt bijzonder, want veel gebeurt hier nog op vertrouwen. We zouden namelijk ook gewoon om de slagboom heen kunnen lopen. Er hangt notabene een bordje dat dat niet de bedoeling is.
Wij rijden door de slagboom en rijden ook het Viking Village voorbij. Dat boeit ons niet zo zeer. Wij komen voor iets anders. Als we even later opzij kijken, zien we Vestrahorn Mountain in al zijn glorie! Het ziet er extra indrukwekkend uit, omdat het strand zwart is. Dat steekt extra af.
Helaas zie ik niet de weerspiegeling in het water waar dit gebied zo bekend om is. Er staat duidelijk te veel wind. Natuurlijk parkeren we wel de auto, trekken de puffy’s aan en lopen het strand op.
We proberen de berg zo goed mogelijk op foto te krijgen, maar dat is niet makkelijk. Hij is immens groot, breed en hoog!
Ik loop wat meer richting de zee en zie dat het water een spiegeleffect achter laat op het strand. Ik loop nog wat verder, en ja hoor, daar is de weerspiegeling waar ik op hoopte!
We maken de nodige foto’s als ook de zon nog doorkomt. Dat maakt het licht nog beter!
Uiteindelijk lopen we nog wat rond, maar het is behoorlijk koud, dus gaan we weer terug naar de auto. Daar eten we een broodje en bedenken wat we gaan doen. Tussen 15 en 17 uur zou het vloed moeten worden, maar we zien ook dat het licht begint te veranderen. Toch wachten we nog even, maar uiteindelijk besluiten we om toch weg te gaan. We willen terug naar Batman Mountain om te kijken of dat zicht inmiddels is verbeterd. Daarna kunnen we altijd nog een keer terugrijden.
We verlaten het gebied en draaien de weg weer op. Voor een goed zicht op Batman Mountain moeten we een aardig stuk terugrijden, maar uiteindelijk stoppen we op een onofficieel viewpoint.
Het zicht is niet verbeterd ten opzicht van eerder vanmiddag, maar we maken toch maar wat foto’s.
Daarna rijden we weer terug naar het café bij Vestrahorn Mountain. Monique gaat wat te drinken bestellen en vraagt meteen of ons ticket de hele dag geldig is of eenmalig.
Helaas is het ticket maar eenmalig geldig, maar als hij hoort dat we nog een keer terug willen, krijgen we gratis een nieuw ticket. Dat is nog eens vriendelijk!
We drinken ons drankje en stappen dan weer in de auto. We rijden weer terug, parkeren de auto en gaan dan het strand weer op. Het is nog steeds koud en de zee is inmiddels ook een stuk wilder.
Als ik op een stuk sta waar ik denk nog een weerspiegeling te kunnen zien, moet ik gaan rennen om het water te ontwijken.
We maken nog een rondje, maar dan is het wel klaar. Het licht wordt niet beter en we denken ook niet dat dat met de zonsondergang veel beter gaan worden. We zijn dan ook na een halfuurtje weer terug bij de auto.
Vanaf hier is het nog zo’n 20 minuten naar onze overnachting in Höfn. Als we eindelijk de weg opdraaien, is dat ineens nog 8 minuten. Dat scheelt. We checken in bij een oude melkfabriek, brengen een deel van de spullen weer naar binnen en gaan relaxen.
De foto’s van vandaag vind je via deze link.
