Rond 6 uur ben ik wakker. Het lijkt nog rustig buiten, ondanks dat er code geel is afgegeven. Als ik een uurtje later weer wakker word, hoor ik de wind om het huis huilen. Dat belooft wat.
Nog weer een uur later stap ik mijn mand uit. Door de wind is de temperatuur in het huisje gedaald. In de badkamer, waar het gisteravond een aangename 21.5 graden was, daalt de temperatuur snel. Daar staat vol de wind en regen op.
Het duurt lang voordat het licht wordt. Pas over achten zien ik het iets lichter worden, maar het houdt niet over. Als een kwartiertje later Monique in het land der levenden is, is het nog steeds aan het schemeren. Dan zien we ook de striemende regen.
We hadden gisteren al besloten om rustig aan te doen en dat doen we dan ook. Later op de dag moet het weer beter worden, dus daar wachten we dan maar op.
Ondertussen eten we wat, drinken koffie, internetten, schrijven blogs en doen iets met foto’s om te tijd te doden. Om een uur of 12 word ik ongeduldig. De wind lijkt deels te gaan liggen en de regen komt met grotere tussenpozen. Tijd om iets te gaan doen.
Als eerste rijden we naar Reykholt. Daar is niets te beleven. We zien wel de kassen die ’s avonds zoveel licht produceren. We rijden dan ook gelijk maar door naar Geysir, een van de bekendste natuurwonderen van IJsland. Het is het geothermische gebied in deze omgeving.
We rijden er naar toe, parkeren de auto en betalen de fee die er bij hoort. Daarna lopen we richting de rookpluimen. Overal waar we kijken, zien we rookpluimpjes omhoog komen. Soms zien we een borrelende poel. Langzaamaan komen we bij de geyser die regelmatig uitbarst. In geen enkel opzicht is dit gebied te vergelijken met Yellowstone. Dat is vele malen groter (en mooier).
Langzaamaan komen we bij Strokkur, de kleinere geysir die nog iedere 5 tot 10 minuten uitbarst en een rookpluim met water laat zien van zo’n 15 tot 20 meter hoog.
De grote geysir is tegenwoordig zo goed als inactief. Daar hoeven we niet op te wachten.
We staan een tijdje aan de rand te kijken en even later puft ie een rookpluim met wat water uit. Het is zo klein dat het al weg is, voordat we uberhaupt een foto kunnen nemen. We wachten nog even, maar besluiten dan om door te lopen. Dan horen we ineens uitroepen van mensen die wel staan te kijken.
Omdat we toch wel nieuwsgierig zijn naar wat Strokkur nog meer kan, besluiten we nog een rondje te lopen.
Ook nu stoppen we met de camera’s in de aanslag. Monique maakt foto’s en ik film. Ik sta te dubben wanneer ik de camera moet laten draaien als ie ineens begint te roken en er water uit gooit. In die 2 seconden lukt het ons om een foto en een filmpje te maken.
Trots op onszelf lopen we weg. Dit is een leuk parkje als je nog nooit andere gebieden hebt gezien. Voor ons verwende kinders stelt het niet zo heel veel voor.
We bedenken wat we willen gaan doen. Eigenlijk hebben we honger, maar in het huisje hebben we alleen avondeten en snacks. De keuze is dan snel gemaakt. We gaan naar Selfoss, met een tussenstop bij Brúarfoss Waterval.
Deze waterval ligt niet helemaal op de route, maar het is in principe een korte stop, dus prima tussendoor te doen. We rijden er in een minuut of 20 naar toe en parkeren de auto. Ook hier betalen we de parkeerfee.
We lopen het ongeveer 500 meter lange pad naar de waterval. En die is absoluut de moeite waard! Hij is niet hoog, maar wel breed en prachtig om te zien.
Brúarfoss waterval is een van de meest blauwe watervallen van IJsland en beroemd om de bijna turquoise gletsjerwater dat door de donkere lavarotsen stroomt.
Natuurlijk maken we de nodige foto’s van de waterval. Dan lopen we de trail weer terug naar de parkeerplaats.
Daar aangekomen stellen we Maps in op Selfoss. We hebben besloten om de lunch maar te laten voor wat het is en alleen boodschappen te gaan doen. We hebben voor morgenmiddag broodjes nodig om onderweg op te peuzelen. Althans, ik hoop dat we daar tijd voor hebben.
De boodschappen zijn snel gehaald en net voordat we Selfoss uitrijden, maak ik nog een pitstop bij het tankstation. Ik tank hier voor omgerekend 1,85 euro, de goedkoopste tanking per liter deze vakantie.
Dan rijden we terug naar het huisjes. Daar aangekomen ga ik nog een stukje aan de wandel, terwijl Monique iets met haar rooster voor volgend jaar gaat doen.
Als ik terugkom, begin ik aan het blog van vandaag. Ondanks dat we de regen en wind moesten uitzitten, hebben we een prima dag gehad. We zitten dan ook op een prima plek waar we in ieder geval wat ruimte hebben om de tijd door te brengen.
Inmiddels is de bewolking ook deels weggetrokken. Hopelijk betekent dat ook dat het Noorderlicht zich gaat laten zien. Bij voorkeur als wij in de hottub zitten!
De foto’s van vandaag vind je via de link.
