Doordat eerder deze week de excursie naar Landmannalaugar niet door kon gaan vanwege de storm, hebben we de hotspots die voor vandaag op het programma stonden al gezien. Op een aantal na. Daarom heb ik Monique eergisteren 3 opties gegeven. De eerste is om vandaag de lange wandeling die ik heb opgeschreven te lopen, de tweede is om vroeg aan te komen in Reykjavik en de laatste is om nog een keer naar de enige plek die we te weinig aandacht hebben gegeven, te gaan: Kirkjufell Mountain.

Kirkjuffel Mountain hebben we bijna 2 weken geleden letterlijk links laten liggen vanwege de enorme drukte. Achteraf gezien hadden we daar best een beetje spijt van, want het is een prachtige waterval met vanuit de juiste hoek gefotografeerde berg op de achtergrond. Dat plaatje willen we eigenlijk nog wel graag hebben. En we weten het, menigeen verklaren ons voor gek. Maar wij maken er geen punt van.

Monique koos voor de laatste, dus iets over 9 uur rijden we weg bij het huisje en zetten koers naar het noorden. We rijden tussen de landerijen door naar Þingvellir Nationaal Park.
Daar stoppen we op verschillende plekken, want de sneeuw maakt van die mooie tekeningen op de zwarte bergen.
Als we het park weer uitrijden, zetten we de vaart erin. Met 90 kilometer schiet het lekker op en voordat we het weten, zijn we Reykjavik voorbij. De verwachte oponthoud door wegwerkzaamheden valt reuze mee.

Als we bij Vegamót, een klein café c.q. restaurant in de middle of nowhere, komen, maken we een pitstop. We halen een dubbele espresso en rijden dan snel weer door. De espresso’s zijn zo sterk dat we meteen de komende uren klaar zijn met koffie.
Een paar kilometer verderop zien we een bestelbus op zijn kant in de berm liggen. Dat ziet er niet goed uit. Zo te zien is ie ook flink aan het rollen geweest. Het is duidelijk al een paar dagen eerder gebeurd, dus we rijden met hetzelfde gangetje door.

Eindelijk komen we bij Kirkjufell Mountain in de buurt. We rijden door het plaatsje Grundarfjörður waar we dus al eerder doorheen zijn gekomen, maar wat ik me totaal niet kan herinneren. Het plaatsje stelt dan ook niet veel voor.

We rijden er doorheen en dan is het nog een paar kilometer naar Kirkjufell Mountain. Als we aan komen rijden, zien we niets van de drommen mensen die er 2 weken eerder wel waren. Op de parkeerplaats is dan ook plaats zat.
Snel parkeren we de auto, betalen de parkeerfee en lopen dan richting de trap. Vanaf hier kunnen we de perfecte plaatjes schieten en dat doen we dan ook meteen.

Zodra we genoeg foto’s hebben, gaan we weer op pad. We rijden terug naar Grundarfjörður en stoppen bij een of ander vaag café om iets te eten. Zodra we de lunch op hebben, betalen we en stappen weer in de auto. Jammer genoeg rijden we exact dezelfde route terug naar Reykjavik, onze eindbestemming van vandaag.

We rijden in een stuk door naar Reykjavik. Ondertussen vertelt mijn privé wikipedia, Monique, van alles over IJsland. Zo weet ik nu dat er vanmiddag ruim 400.000 auto’s op de weg waren. Blijkbaar wordt dat bijgehouden. Aangezien er nog geen 400.000 inwoners zijn, rijden er dus nog heel wat toeristen rond.
Ook weet ik nu dat het toerisme heel veel geld oplevert, maar dat toeristen over het algemeen weinig geld uitgeven als ze eenmaal in IJsland zijn. Dat hebben wij ook niet gedaan.

De rit vordert gestaag, maar we krijgen te maken met de vrijdagmiddag drukte bij Reykjavik. Het is duidelijk dat veel mensen vroeg weekend gaan vieren. Op een gegeven moment zegt Maps dat ik linksaf moet slaan over 350 meter om, net als ik op de meest linkerbaan zit, aan te geven dat ik toch rechtsaf moet. Dat lukt wonderbaarlijk, dus we hoeven niet om te rijden.

Vanaf hier is het hotel makkelijk te vinden. We zitten in het centrum, maar hebben een hotel gevonden waar we vrij kunnen parkeren. Dat scheelt effe in de kosten.
We checken in en halen alle spullen uit de auto. Dan hoeven we dat niet meer te doen. In de kamer zetten we maar weer een kop koffie en bedenken wat we willen gaan doen.

Het is nog vroeg, rond 17 uur, en we hebben net bij het inchecken gehoord dat happy hour om die tijd begint. Dat vinden wij prima, dus we drinken een drankje in de bar.
Daarna gaan we wat rondwandelen. We lopen naar de langste winkelstraat waar inmiddels alles, behalve de toeristenwinkeltjes, is gesloten. Dat maakt ons niet uit. De straat is grotendeels autovrij en het ziet er gezellig uit.

Bij een kruising zien we de straat met de beroemde regenboogkleuren. Dan zien we ook de Hallgrímskirkja, de kerk met de bijzondere bouw. De architect, Guðjón Samúelsson, heeft zich bij het ontwerp laten inspireren door de basaltkolommen die overal in IJsland te zien zijn.
Vanavond is de kerk paarsgekleurd en hij ziet er vanavond beter uit dan overdag.

We maken natuurlijk een aantal foto’s en besluiten dan een hapje te gaan eten. We willen eigenlijk naar de Italiaan, maar als we op pad gaan, zie ik een ander gezellig restaurant. Nadat Monique eindelijk de deur open krijgt, vragen we een tafel.
Pas als we zitten, zien we op de tafels naast ons de flessen Moët champagne staan. We voelen ons dan ook lichtelijk uit de toon vallen. Als we de kaart krijgen, dan zien we dat er een happy hour met Moët champagne en wat kleine hapjes zijn. Op een van de tafeltjes naast ons zien we cantaloupe meloen staan met drop. Een bijzondere combinatie.

We hebben niet veel honger en ongemerkt hebben we daarvoor het juiste restaurant uitgekozen. Hier kunnen we wat kleinere gerechten bestellen. We bestellen er allebei 2. Dat is ruim voldoende en erg lekker.
Daarna gaan we weer op pad tot we langs een ijssalon lopen. Daar bestellen we nog een ijsje. Super lekker met dit weer.

Langzaamaan lopen we terug naar het hotel. Daar aangekomen pakken we de laptops en gaan nog wat bloggen en zorgen dat de foto’s geplaatst kunnen worden.

Inmiddels zijn we ook ingecheckt voor onze vlucht van morgenavond. Dus morgen hebben we nog een hele dag in Reykjavik. We gaan zien hoe we die door brengen.